با کانونها- 6

ادامه ي مصاحبه با آقاي صالح طاهري، دبير کانون پژوهش هاي اجتماعي

اميرحسين سمايي

با کانونها-5

امیرحسین سمایی: این هفته به سراغ دبیر کانون پژوهشهای اجتماعی رفتیم تا ضمن گپ و گفتی مختصر، از تاریخچه و روند فعالیتهای این کانون مطلع شویم.

لطفاً خودتان را معرفی کنید و ضمن ذکر سوابقتان از نقش در کانون

سید صالح طاهری هستم ؛ ورودی 83 صنایع. تاکنون در نشریه های سبز اندیشان، صبح، جمهوری و پویش حضور داشته ام. در حال حاضر نیز پس از آقایان حجتی  و نائب پور، سومین دبیر کانون پژوهشهای اجتماعی هستم.

با کانون ها (4)

امیر حسین سمائی

اصلاحيه: در شماره ي ديروز با کانونها آقاي خوش سيرت، سردبير و صاحب امتياز فصلنامه ي فرهنگ معرفي شده بودند که صحيحتر " مدير مسئول و صاحب امتياز " بوده و بدينوسيله از ايشان پوزش ميطلبيم.

ادامه ي مصاحبه با آقاي خوش سيرت ،دبير کانون کتاب و کتابخواني:

با کانونها-3

اميرحسين سمائی:با وجود آنکه بيش از يک سال از تاسيس کانون کتاب و کتابخواني نميگذرد شاهد فعاليتهاي فراواني از آنها بوده ايم. براي اطلاع از تاريخچه و برنامه هاي حال حاضر کانون، به سراغ آقاي سبحان خوش سيرت ، ، دبير فعلي کانون رفتيم. 

با کانونها 2

قرار بر این شد که از این پس در این قالب این ستون به سراغ اعضای قدیمی و فعلی کانونها برویم و ضمن گپ و گفتی کوتاه به بررسی تاریخچه و روند فعلی کار کانون بپردازیم. در این چارچوب به سراغ یکی از اعضای با سابقه ی کانون ایرانشناسی و گردشگری رفتیم تا از اتفاقات سالهای قبل کانون مطلع شویم. 

با کانونها - 1

امير حسين سمائي - در سه سال اخير با روي کار آمدن مديران طيف احمدي نژادي در دانشگاهمان شاهد تغييرات فراواني بوده ايم. برخي از اين تغييرات در راستاي مثبت و برخي ديگر در خلاف جهت رشد بوده اند. اما عمده ي تغييرات منفي اي که به چشم مي آيند از جنس به انفعال کشانده شدن گروههاي فعال در زمينه هاي فکري و هنري هستند. چيزي که در جريانات انجمن اسلامي دانشگاه ، برخورد با نشريات دانشجويي ، مسائل پيش آمده براي کانونهاي فرهنگي هنري و نهايتاً  تضعيف شوراهاي صنفي به وضوح قابل مشاهده بود. از سوي ديگر شاهد قدرت گرفتن و تکثير احزاب پادگاني در دانشگاه هستيم که اين مساله به خودي خود ميتواند موجبات نگراني قاطبه ي دانشگاهيان را فراهم آورد. اين نگراني يبشتر به لحاظ افول کيفيت فضاي سياسي دانشگاه در آينده و در نتيجه کاهش رغبت و توانايي دانشجويان به انتقاد در سطح اجتماعي است. در واقع مديريت با اين حرکات خود دانشگاه را به سمتي ميبرد که دانشجو کاري جز تحصيل، تهذيب و ورزش براي خود نشناسد و محيط دانشگاه  به لحاظ سياسي و فرهنگي کاملاً اخته شود.